HIGHLIGHT
Francisco, o guia da habitual viagem de família ao Jamor (a crónica do FC Porto-V. Guimarães)

da SLOTS: Os números não mentem, mas também têm a particularidade de serem cruéis. Com a vitória do Sporting em Famalicão, o FC Porto ficou matematicamente afastado da conquista do Campeonato — mas é bem mais do que isso. Com a vitória do Sporting em Famalicão, o FC Porto ficou a 18 pontos do primeiro lugar a cinco jornadas do fim da temporada, o que significa que já está a fazer a pior época da era Jorge Nuno Pinto da Costa. E o que dava ainda mais importância ao jogo desta quarta-feira.

da Copa Betano do Brasil: No Dragão, depois da vitória de há duas semanas no D. Afonso Henriques, o FC Porto recebia o V. Guimarães na segunda mão da meia-final da Taça de Portugal e disputava o passaporte para a final do Jamor — ou seja, disputava a última oportunidade de lutar por um troféu e não tornar a temporada completamente vazia. Vindos de três jornadas do Campeonato sem vencer, porém, os dragões tiveram uma semana particularmente complexa que culminou com o afastamento de Jorge Sánchez, Iván Jaime, Toni Martínez e André Franco por parte de Sérgio Conceição.

Ficha de jogo ↓ Mostrar ↑ Esconder

FC Porto-V. Guimarães, 3-1 (4-1 no conjunto das duas mãos)

Meia-final da Taça de Portugal

Estádio do Dragão, no Porto

Árbitro: Artur Soares Dias (AF Porto)

FC Porto: Cláudio Ramos, João Mário, Pepe, Otávio, Wendell, Nico González (Wendel Silva, 86′), Alan Varela, Francisco Conceição (Stephen Eustáquio, 86′), Pepê (Gonçalo Borges, 78′), Galeno (Romário Baró, 69′), Taremi (Danny Namaso, 86′)

Suplentes não utilizados: Gonçalo Ribeiro, Grujic, João Mendes, Zé Pedro

Treinador: Sérgio Conceição

V. Guimarães: Charles, Jorge Fernandes (Mikel Villanueva, 69′), Borevkovic, Manu Silva, Bruno Gaspar, Tomás Händel, Tiago Silva, Afonso Freitas (Miguel Maga, 45′), Jota Silva, Nuno Santos (André André, 69′), Nélson Oliveira (Kaio César, 45′)

Suplentes não utilizados: Bruno Varela, Tomás Ribeiro, Adrián Butzke, Zé Carlos, Alberto Baio

Treinador: Álvaro Pacheco

Golos: Afonso Freitas (1′), Taremi (gp, 26′), Francisco Conceição (45+5′), Pepê (75′)

Ação disciplinar: cartão amarelo a Tiago Silva (16′), a Borevkovic (25′), a Manu Silva (35′), a Jota Silva (44′), a Taremi (55′), a Bruno Gaspar (72′)

“Uma equipa como o FC Porto tem de lutar por títulos. Amanhã podemos ter uma passagem, mais uma vez, à final da Taça. Em cinco anos fomos quatro vezes à final. Teremos de ser competentes para ultrapassar uma equipa difícil como o V. Guimarães. Não é para salvar nada, é para tentar estar presente na decisão de um título. Sobre o plantel… No meu primeiro ano era tudo gente com algum traquejo, experiência, com anos de casa. Ao longo dos anos fomos perdendo essas pessoas, mas temos uma equipa jovem. Foi um ano difícil, pela juventude do plantel”, disse o treinador do FC Porto na antevisão da partida.

PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR

Neste contexto e também sem Evanilson e Diogo Costa, o primeiro devido a castigo e o segundo por lesão, Sérgio Conceição lançava o onze que tem sido mais habitual, com Alan Varela no meio-campo e Galeno no ataque, e recuperava a titularidade de Taremi, que já não começava um jogo de início desde dezembro. Do outro lado e motivado pela recente vitória no Dragão, para o Campeonato, Álvaro Pacheco colocava Nélson Oliveira e Jota Silva no setor ofensivo, apoiados principalmente por Nuno Santos.

O FC Porto entrou no jogo praticamente a perder, com o V. Guimarães a abrir o marcador ainda durante o primeiro minuto e a empatar desde logo a meia-final. Jota Silva tirou um lançamento lateral na direita, os vimaranenses venceram o duelo aéreo e ao primeiro poste e Afonso Freitas apareceu ao segundo a desviar para a baliza deserta (1′). Os dragões não reagiram de imediato, com o jogo a desenrolar-se muito na zona do meio-campo, e só Galeno é que assustou Charles no quarto de hora inicial, com um remate cruzado que o guarda-redes encaixou (12′).

O FC Porto foi conseguindo empurrar o V. Guimarães para o próprio meio-campo, com a equipa de Álvaro Pacheco a perder a capacidade de atacar de forma construída e a basear-se demasiado em transições rápidas. Do outro lado, os dragões tinham bola, mas não conseguiam propriamente aproximar-se da baliza contrária com perigo ou criar oportunidades. Já depois dos primeiros 20 minutos, porém, a ocasião surgiu.

Francisco Conceição foi derrubado por Charles na área do V. Guimarães, Artur Soares Dias foi analisar as imagens do VAR e Taremi converteu a grande penalidade para empatar o jogo e colocar o FC Porto novamente na frente da eliminatória (26′). A lógica manteve-se a partir do empate, com os dragões a terem sempre mais bola e maior presença no último terço oposto e os vimaranenses a demonstrarem muitas dificuldades para avançar de forma apoiada, e Pepe ficou muito perto de marcar com um cabeceamento na área que Charles defendeu (38′).

Pepê também teve uma boa oportunidade pouco depois, com um remate rasteiro que o guarda-redes também intercetou (42′), mas o golo estava reservado para aquele que ia sendo o melhor jogador em campo. Francisco Conceição combinou com João Mário na direita, recebeu de volta já na área e atirou de pé esquerdo para colocar o FC Porto a ganhar e alargar a vantagem na meia-final (45+5′), coroando mais uma exibição muito positiva em que ia fazendo o que queria de Afonso Freitas e Manu Silva. Ao intervalo, os dragões estavam a vencer e estavam na frente da eliminatória.

Álvaro Pacheco mexeu logo ao intervalo e trocou Nélson Oliveira por Kaio César, que foi titular no Dragão no jogo do Campeonato e esteve em bom plano, e também Afonso Freitas por Miguel Maga. A lógica do jogo manteve-se, com muitos duelos na zona do meio-campo e o FC Porto a ter um ascendente claro que se materializava essencialmente pelos corredores, onde Francisco Conceição e Galeno continuavam a ganhar duelos consecutivos e a criar lances de perigo.

O V. Guimarães começou a conseguir contrariar essa ideia já perto da hora de jogo, subindo as linhas e obrigando o FC Porto a recuar, e Tiago Silva poderia ter empatado com um remate prensado que foi à malha lateral (56′). Nuno Santos prolongou a reação vimaranense com um pontapé de fora de área que Cláudio Ramos encaixou (58′), Kaio César cabeceou ao lado (59′) e Sérgio Conceição procurou reconquistar o meio-campo com a entrada de Romário Baró para o lugar de Galeno, enquanto que Álvaro Pacheco lançou André André e Villanueva.

A um quarto de hora do fim, porém, o FC Porto fez xeque-mate. Baró dominou no peito no meio-campo, tirou um passe perfeito a descobrir Pepê na esquerda e viu o brasileiro atirar cruzado para bater Charles (75′) — enquanto Sérgio Conceição consolava Galeno, que no banco de suplentes estava em lágrimas depois de ter perdido uma oportunidade colossal antes de ser substituído. Pepê saiu logo depois, para dar lugar a Gonçalo Borges, e Wendel Silva, Eustáquio e Danny Namaso também tiveram alguns minutos.

Até ao fim, porém, já pouco aconteceu. O FC Porto voltou a vencer o V. Guimarães e está na final da Taça de Portugal pelo terceiro ano consecutivo, marcando encontro com o Sporting no Jamor. Tal como tem sido habitual, Francisco Conceição foi o melhor elemento dos dragões, sofreu um penálti, marcou um golo e assumiu o papel de guia da habitual viagem de família até ao Estádio Nacional.

HIGHLIGHT
Portugal continua marcado por um centralismo “quase esquizofrénico”

da dobrowin: O presidente da Comissão de Coordenação e Desenvolvimento Regional do Norte (CCDR-N) defende, esta quarta-feira,  que Portugal continua marcado por um centralismo “quase esquizofrénico”, que será ultrapassado pela regionalização, dando a Galiza como exemplo de sucesso devido à sua autonomia.

da dobrowin: “Basta perceber o que aconteceu na Galiza para perceber o que não aconteceu em Portugal: há 30, 40 anos, os indicadores de desenvolvimento no Norte eram quase todos melhores do que na Galiza, hoje são quase todos piores. Isto é indiscutível e só pode ser explicado pela autonomia”, disse António Cunha, na abertura do XIV Congresso da Associação Internacional de Estudos Galegos (AIEG), que decorre na Universidade do Minho (UM), em Braga.

Assumindo-se um “devoto confesso” e defensor da regionalização, o presidente da CCDR-N afirmou que o centralismo “está a confrontar-se com o seu irracionalismo”, acreditando “que acabará por ser ultrapassado por uma regionalização”, mas que vai demorar tempo a construir.

“Continuamos marcados pelo centralismo que é quase esquizofrénico, porque não favorece ninguém. Neste momento, a própria Lisboa é talvez quem sofre mais os malefícios desta estrutura política do país. Hoje, um funcionário público não tem maneira de trabalhar em Lisboa, porque o preço da casa é três, quatro vezes maiores do que aqui, e a vida torna-se muito difícil”, enfatizou António Cunha.

PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR

Para o antigo reitor da UM, “Lisboa corre sérios riscos de ter uma congestão de concentração que a torna inoperável”, o que não é bom para ninguém.

“Aquela lógica de que a felicidade de uns está a ser conseguida à custa da infelicidade de outros não está a acontecer em lado nenhum, porque ninguém está a ter felicidade e alguns estão a ter o seu desenvolvimento inibido. Acredito na regionalização, que vai acontecer, mas a única maneira para acontecer, é como a estamos a tentar fazer agora, com um processo necessariamente longo e demorado, mas que vai num determinado caminho, e o que é preciso é que sejam dados passos sempre nesse caminho”, salientou António Cunha.

O presidente da CCDR-N deu o exemplo da autonomia da Galiza que, no seu entender, permitiu à região desenvolver-se nas últimas décadas.

“Hoje somos nós que admiramos a Galiza, confesso, que invejamos, com aquela inveja de irmãos, aquela inveja benigna, o desenvolvimento que a autonomia galega permitiu. A escolaridade, a esperança de vida, os níveis de rendimento são melhores na Galiza do que neste Norte, limitado pelo centralismo que desde o período dos descobrimentos tomou conta de Portugal”, vincou.

Quanto à Eurorregião Galiza — Norte de Portugal, o presidente da CCDR-N destacou que as regiões souberam manter ao longo dos séculos laços culturais e mercantis, sendo “o espaço de maior metabolismo relacional em toda a fronteira” de Portugal e Espanha.

“Acreditamos no futuro, mas queremos que seja mais conjunto: com mais cultura, com mais economia, com mais sustentabilidade, com menos fronteira. De facto, Lisboa e Madrid não percebem esta relação. De facto, não fazendo nada formalmente contra ela, normalizam-na no contexto das excelentes relações entre Espanha e Portugal. Mas a nossa relação não é excelente, é excecional, é única”, vincou António Cunha.

O presidente da CCDR-N lembrou que há mais de 15.000 trabalhadores transfronteiriços destacados ou a cruzarem diariamente o rio Minho, que há cadeias de valor integradas, do setor têxtil ao automóvel, que há uma promoção turística articulada, uma Proteção Civil partilhada, uma reserva da biosfera conjunta, o Gerês, intercâmbios em várias áreas e projetos inovadores reconhecidos internacionalmente.

“Mas devemos ir mais longe na economia, nos corredores logísticos, nomeadamente na ferrovia de alta velocidade para pessoas e mercadorias. O projeto da alta velocidade é da maior importância na estratégia para a eurorregião. Tudo aqui será diferente quando as nossas cidades estiverem a menos de uma hora de distância”, vaticinou António Cunha.

HIGHLIGHT
Novo canal, CNBC terá sede grandiosa com heliponto e vista panorâmica

da caça-níquel Mysterious Egypt: Canal multiplataforma recém-lançado no Brasil, a CNBC Times Brasil terá uma sede no edifício triplo Berrini One, localizado em uma das áreas comerciais mais conhecidas de São Paulo. A equipe planeja usar o espaço –conhecido por abrigar casamentos, festas e comemorações luxuosas– para telejornais e principais programas da emissora, que utilizarão a vista panorâmica da cidade como cenário.

da betsul: O complexo reunirá estúdios, Redação, áreas técnicas e operacionais, além da estrutura de gestão da empresa, como a presidência e o departamento comercial. O espaço tem mais de 2 mil metros quadrados, e a estrutura conta com auditórios, heliponto e rooftop.

LUTO

Morre o cartunista Ziraldo, criador de O Menino Maluquinho, aos 91 anos

EM JUNHO

Disney+ anuncia unificação com Star+ e cria plano com anúncios no streaming

“A empresa terá toda infraestrutura necessária para produzir informação com qualidade. O mais importante é o nosso compromisso com a independência na produção de um modelo de jornalismo que ainda não existe no Brasil”, valoriza Douglas Tavolaro, fundador da versão brasileira da CNBC.

No início do mês, Christiane Pelajo foi anunciada como a primeira contratada do canal. A jornalista, conhecida por seu trabalho na Globo durante 26 anos, será apresentadora de um dos principais telejornais do horário nobre do canal.

A primeira âncora da emissora se uniu a outros contratados, como a diretora de inteligência de mercado Érica Reis, ex-apresentadora da RedeTV!, e Rafael Gomide, diretor de operações que participou da implementação da CNN no Brasil.

CNBC Times Brasil

Quatro anos após ter colocado no ar a CNN Brasil, o jornalista Douglas Tavolaro voltou com uma nova empreitada televisiva: lançar a versão brasileira da CNBC, canal de economia e negócios pertencente à NBC, maior rede de TV aberta dos Estados Unidos, ao lado da CBS, com 4,5 milhões de telespectadores por minuto em 2023.

O acordo entre Tavolaro e a NBC foi anunciado no início de março. A operação brasileira brasileira promete trazer um formato inédito de canal de jornalismo no país. Não será como a original norte-americana, no ar desde 1989 e com programação exclusivamente de economia e negócios. Terá foco nesse segmento, mas também investirá em notícias de política, esportes e entretenimento. Deverá ter até reality shows, em formatos na linha de Shark Tank e O Aprendiz (que, aliás, é da NBC).

A nova empresa será multiplataforma, ou seja, estará presente na TV paga, no streaming, na web, nas redes sociais e no que mais for possível.

HIGHLIGHT
സംയമനമുള്ള വ്യക്തി സന്തുലിതാവസ്ഥയെന്ന ദാനത്തിനുടമ, പാപ്പാ!

da stakeജോയി കരിവേലി, വത്തിക്കാൻ സിറ്റി

da leao: ഫ്രാൻസീസ് പാപ്പാ, പതിവുപോലെ ഈ ബുധനാഴ്ച (17/04/24) വത്തിക്കാനിൽ, പൊതുദർശനം അനുവദിച്ചു. പ്രതിവാര പൊതുകൂടിക്കാഴചാവേദി സൂര്യപ്രഭാവലയിതമായിരുന്ന വിശുദ്ധ പത്രോസിൻറെ ബസിലിക്കയുടെ ചത്വരമായിരുന്നു. വിവിധ രാജ്യക്കാരായിരുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് തീർത്ഥാടകരും സന്ദർശകരും ബസിലിക്കാങ്കണത്തിൽ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും തന്നെ കാണത്തക്കരീതിയിൽ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്ന വെളുത്ത തുറന്ന വാഹനത്തിൽ പാപ്പാ ചത്വരത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ ജനസഞ്ചയം കരഘോഷത്തോടെയും ആരവങ്ങളോടെയും അവരുടെ ആനന്ദം വിളിച്ചോതി.തന്നോടൊപ്പം, ഏതാനും ബാലികാബാലന്മാരെ വാഹനത്തിൽ കയറ്റി ജനത്തെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് അവർക്കിടയിലൂടെ നീങ്ങിയ പാപ്പാ, പ്രസംഗ വേദിയിലേക്കു നയിക്കുന്ന പടവുകൾക്കടുത്തു വച്ച് കുട്ടികളെ വണ്ടിയിൽ നിന്നിറക്കി. തുടർന്ന് വാഹനം പടവുകൾ കയറി വേദിക്കരികിലെത്തിയപ്പോൾ പാപ്പാ അതിൽ നിന്നിറങ്ങുകയും റോമിലെ സമയം രാവിലെ 9.00 മണികഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ത്യയിലെ സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് 12.30-നു ശേഷം, ത്രിത്വൈകസ്തുതിയോടുകൂടി പൊതുദര്‍ശനപരിപാടിക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് വിവിധ ഭാഷകളില്‍ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥഭാഗ പാരായണമായിരുന്നു.

"സ്വന്തം കഴിവിൽ ആശ്രയിച്ച് ഹൃദയാഭിലാഷങ്ങൾക്കൊത്തു ജീവിക്കരുത്….. ദുഷിച്ച ഹൃദയം അവനവനെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നു; ശത്രുക്കളുടെ മുമ്പിൽ അവൻ പരിഹാസപാത്രമായിത്തീരും….. ഇന്നിൻറെ സന്തോഷങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്; നിനക്ക് അർഹമായ സന്തോഷത്തിൻറെ ഓഹരി വേണ്ടെന്നുവയ്ക്കരുത്.” പ്രഭാഷകൻ, അദ്ധ്യായം 5,2. 6,4. 14,14.

ഈ വായനയ്ക്കു ശേഷം പാപ്പാ, ദുർഗ്ഗുണങ്ങളെയും സൽഗുണങ്ങളെയും അധികരിച്ചുള്ള പ്രബോധനപരമ്പര തുടർന്നു. നാലു മൗലിക പുണ്യങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതായ ആത്മസംയമനം ആയിരുന്നു ഇത്തവണ പാപ്പായുടെ പരിചിന്തനത്തിന് ആധാരം. പാപ്പാ ഇറ്റാലിൻ ഭാഷയിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:

ആന്ദോന്മുഖ മൗലിക പുണ്യം: ആത്മസംയമനം

പ്രിയ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരേ, ശുഭദിനം!

ഇന്ന് ഞാൻ നാലാമത്തെയും അവസാനത്തെയുമായ മൗലികപുണ്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുക: ആത്മസംയമനം. മറ്റ് മൂന്നെണ്ണത്തോടൊപ്പം, ഈ പുണ്യം വളരെക്കാലം പിന്നോട്ട് പോകുന്ന ഒരു ചരിത്രം പങ്കിടുന്നു, അത് ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതല്ല. ഗ്രീക്കുകാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പുണ്യാഭ്യാസത്തിൻറെ ലക്ഷ്യം സന്തോഷമായിരുന്നു. തത്ത്വചിന്തകനായ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ പുത്രനായ നിക്കോമക്കൊയെ സംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട് തൻറെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ധാർമ്മിക ഗ്രന്ഥം എഴുതിയത് അവനെ ജീവിത കല പഠിപ്പിക്കുന്നതിനായിരുന്നു. നാമെല്ലാവരും സന്തോഷം തേടുന്നുണ്ടെങ്കിലും വളരെ കുറച്ച് പേർ മാത്രം അത് നേടുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമേകാൻ, അരിസ്റ്റോട്ടിൽ, പുണ്യങ്ങൾ എന്ന പ്രമേയം വിശകലനം ചെയ്യുന്നു, അവയിൽ “എൻക്രൈത്തെയിയ”യ്ക്ക് (enkráteia) ആത്മസംയമനത്തിന് ഒരു സുപ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ഈ ഗ്രീക്ക് പദത്തിൻറെ അർത്ഥം "അവനവൻറെ മേലുള്ള അധികാരം" എന്നാണ്. അതിനാൽ ഈ പുണ്യം ആത്മനിയന്ത്രണത്തിനുള്ള കഴിവാണ്, വിമത വികാരങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെടാതതിരിക്കുകയും മൻസോണി വേശേഷിപ്പിക്കുന്ന, "മനുഷ്യഹൃദയത്തിൻറെ കൂടിക്കുഴഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ" ഒരു ക്രമം കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കലയാണ്.

കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധന ഗ്രന്ഥം സംയമനത്തെക്കുറിച്ച്

കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധന ഗ്രന്ഥം നമ്മോട് പറയുന്നത് "സുഖഭോഗങ്ങളുടെ ആകർഷണത്തെ മിതപ്പെടുത്തുകയും സൃഷ്ടവസ്തുക്കളുടെ ഉപഭോഗത്തിൽ ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ സാദ്ധ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ധാർമ്മിക പുണ്യമാണ് സംയമനം" എന്നാണ്. മതബോധനഗ്രന്ഥം തുടരുന്നു- "അത് സഹജവാസനകളുടെ മേൽ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ ആധിപത്യം ഉറപ്പാക്കുകയും ആഗ്രഹങ്ങളെ സത്യസന്ധതയുടെ പരിധിക്കുള്ളിൽ പിടിച്ചുനിറുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആത്മസംയമനമുള്ള വ്യക്തി സ്വന്തം ഐന്ദ്രിക തൃഷ്ണകളെ നന്മയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ആരോഗ്യകരമായ വിവേചനം പുലർത്തുകയും സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൻറെ ദുരാഗ്രഹങ്ങൾക്കനുസൃതം ചരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു " (n. 1809).

ശരിയായ അളവ്

ആകയാൽ, സംയമനം, ഇറ്റാലിയൻ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ശരിയായ അളവിൻറെ പുണ്യമാണ്. എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും, ഒരുവൻ ബുദ്ധിപൂർവ്വം പെരുമാറുന്നു, കാരണം എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രേരണയാലോ അമിതാവേശത്തോലോ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ ആത്യന്തികമായി വിശ്വസനീയരല്ല. തങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നത് പറയുന്നതിൽ പലരും അഭിമാനംകൊള്ളുന്ന ഒരു ലോകത്തിൽ ആത്മസംയമനമുള്ള വ്യക്തിയാകട്ടെ അവൻ പറയുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. വിത്യാസം മനസിലായോ? എൻറെ മനസ്സിൽ വരുന്നതെന്തെങ്കിലും പറയാതിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, അല്ല, അങ്ങിനെയല്ല, മറിച്ച് ഞാൻ പറയേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്തിക്കേണ്ടത്. അവൻ പൊള്ളയായ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നില്ല, മറിച്ച് അവ സഫലമാക്കാൻ ആവുന്നത്ര പരിശ്രമിക്കുന്നു.

സംയമനമുള്ള വ്യക്തി, സുഖഭോഗങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ പോലും, വിവേകത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പ്രേരണകളുടെ സ്വതന്ത്രമായ ഒഴുക്കും സുഖഭോഗങ്ങളിൽ മുഴുകാനുള്ള പുർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യവും നമുക്ക് തന്നെ എതിരായി തിരിയുകയും നമ്മെ വിരസതയുടെ അവസ്ഥയിലേക്ക് തള്ളിയിടുകയും ചെയ്യുന്നു. അത്യാഗ്രഹത്തോടെ എല്ലാം പരീക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച എത്രയോ പേർക്ക് ഓരോന്നിൻറെയും രുചി നഷ്ടപ്പെട്ടു! അതുകൊണ്ട് ശരിയായ അളവിൽ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്: ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു നല്ല വീഞ്ഞിൻറെ ഗുണനിരൂപണം നടത്താൻ, അത് ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിക്കുന്നതിനെക്കാൾ, അൽപാൽപം രുചിച്ചുനോക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

സംയമനമുള്ള വ്യക്തിക്ക് വാക്കുകൾ നന്നായി അളന്നു തൂക്കി ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയാം. കഷ്ടപ്പെട്ട് മാത്രം പുനർനിർമ്മിക്കാൻ കഴിയുന്ന ബന്ധങ്ങളെയും സൗഹൃദങ്ങളെയും ഒരു നമിഷത്തെ കോപത്താൽ നശിപ്പിക്കാൻ അവൻ അനുവദിക്കില്ല. പ്രത്യേകിച്ച്, പ്രതിബന്ധങ്ങൾ കുറവുള്ളതും പിരിമുറുക്കങ്ങളും പ്രകോപനങ്ങളും കോപവും നിയന്ത്രണാതീതമാകുന്ന അപകടം നാമുക്കെല്ലാവർക്കുമുള്ളതുമായ കുടുംബ ജീവിതത്തിൽ. അവിടെ. സംസാരിക്കാൻ ഒരു സമയമുണ്ട്, മിണ്ടാതിരിക്കാൻ ഒരു സമയമുണ്ട്, എന്നാൽ രണ്ടിനും ശരിയായ അളവ് ആവശ്യമാണ്. ഇത് പല കാര്യങ്ങൾക്കും ബാധകമാണ്, ഉദാഹരണത്തിന് മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക, തനിച്ചായിരിക്കുക തുടങ്ങിയവ.

സന്ദർഭോചിതം പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള കഴിവ്

ആത്മസംയമനമുള്ള വ്യക്തിക്ക് അവൻറെ രോഷത്തിന് എങ്ങനെ കടിഞ്ഞാണിടാമെന്ന് അറിയാമെങ്കിൽ, അതിനർത്ഥം നാം അയാളെ എപ്പോഴും ശാന്തനായും സുസ്മേരവദനനായും കാണുമെന്നല്ല. വാസ്തവത്തിൽ, ചിലപ്പോൾ ദേഷ്യപ്പെടേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്, പക്ഷേ എല്ലായ്പ്പോഴും ശരിയായ രീതിയിൽ. ഇവയാണ് വാക്കുകൾ: ശരിയായ അളവിൽ, ശരിയായ രീതിയിൽ.ഒരു ശകാരവാക്ക് ചിലപ്പോൾ മുഷിപ്പും നീരസവും പ്രകടമായ മൗനത്തെക്കാൾ ആരോഗ്യകരമാണ്. മറ്റൊരാളെ തിരുത്തുന്നതിനേക്കാൾ അസ്വസ്ഥജനകമായ മറ്റൊന്നും ഇല്ലെന്നും എന്നാൽ അത് ആവശ്യമാണെന്നും സംയമനമുള്ള വ്യക്തിക്ക് അറിയാം: അല്ലാത്തപക്ഷം അവൻ തിന്മയ്ക്ക് വിശാലമായ ഇടം നൽകുകയായിരിക്കും ചെയ്യുക. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ആത്മസംയമനമുള്ള വ്യക്തി രണ്ടറ്റങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പ്രാപ്തനാണ്: അവൻ പരമമായ തത്ത്വങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, മാറ്റംവരുത്താനാവാത്ത മൂല്യങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു, എന്നാൽ ആളുകളെ മനസ്സിലാക്കാനും അവരോട് സഹാനുഭൂതി പ്രകടിപ്പിക്കാനും അവനറിയാം.

സന്തുലിതത്വം

അതിനാൽ സംമയമനമുള്ള വ്യക്തിയുടെ ദാനം സന്തുലിതാവസ്ഥയാണ്, അത് അത്യധികം അനർഘവും അത്രമാത്രം അപൂർവ്വവുമാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, നമ്മുടെ ലോകത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നമ്മെ അമിതത്വത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു. മറിച്ച്, സംയമനമാകട്ടെ, ചെറുമ, വിവേചനബുദ്ധി, താഴ്മ, സൗമ്യത എന്നിങ്ങനെയുള്ള സുവിശേഷ മനോഭാവങ്ങളുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു. സംയമനമുള്ളവൻ അപരൻറെ അഭിമാനത്തെ വിലമതിക്കുന്നു, എന്നാൽ അതിനെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും എല്ലാ വാക്കുകളുടെയും ഏക മാനദണ്ഡമാക്കുന്നില്ല. അവൻ സുക്ഷ്മബോധമുള്ളവനാണ്, അവന് കരയാനറിയാം, അതിൽ അവൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല, സ്വയം വിലപിക്കുന്നില്ല. പരാജിതനായാൽ അവൻ വീണ്ടും എഴുന്നേല്ക്കുന്നു; വിജയിയിയായാൽ, അവന് തൻറെ സാധാരണമായ സ്വകാര്യജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങാൻ കഴിയും. അവൻ കൈയ്യടികൾ തേടുന്നില്ല, എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരെ തനിക്ക് ആവശ്യമാണെന്ന് അവനറിയാം.

സംയമനം എന്ന ദാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുക

സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, സംയമനം നിങ്ങളെ നരബാധിച്ചവരും സന്തോഷരഹിതരുമാക്കുമെന്നത് ശരിയല്ല, ഇല്ല. നേരെമറിച്ച്, അത് നമ്മെ ജീവിതത്തിൻറെ നന്മകൾ നന്നായി ആസ്വദിക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു: അതായത്, മേശയ്ക്കു ചുറ്റും ഒരുമിച്ചിരിക്കൽ, ചില സൗഹൃദങ്ങളുടെ ആർദ്രത, ജ്ഞാനികളിലുള്ള ആത്മവിശ്വാസം, സൃഷ്ടിയുടെ സൗന്ദര്യത്തിലുള്ള വിസ്മയം എന്നിവ. ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് എന്തെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും വിലമതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തഴച്ചുവളരുന്ന ആഹ്ലാദമാണ് സംയമനത്തോടുകൂടിയ സന്തോഷം. പക്വത, പ്രായത്തിൻറെ പക്വത, വൈകാരിക പക്വത, സാമൂഹിക പക്വത എന്നിവയുടെതായ ദാനം നൽകണമെന്ന് നമുക്ക് കർത്താവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാം. സംയമനം എന്ന ദാനം.നന്ദി.

ഈ വാക്കുകളെ തുടര്‍ന്ന് പാപ്പായുടെ, ഇറ്റാലിയന്‍ ഭാഷയിലായിരുന്ന, പ്രഭാഷണത്തിന്‍റെ സംഗ്രഹം ആംഗലവും അറബിയുമുള്‍പ്പെടെ വിവിധഭാഷകളില്‍ പാരായണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

സമാപനാഭിവാദ്യങ്ങൾ

പൊതുദർശനപരിപാടിയുടെ അവസാനം പാപ്പാ യുവതീയുവാക്കളെയും വൃദ്ധജനത്തെയും രോഗികളെയും നവദമ്പതികളെയും അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

യുദ്ധവേദികളെ അനുസ്മരിച്ച് പാപ്പാ

യുദ്ധവേദികളായ വിശുദ്ധ നാടിനെയും, പലസ്തീൻ ഇസ്രായേൽ ഉക്രൈയിൻ എന്നീ നാടുകളെയും യുദ്ധത്തടവുകാരെയും അനുസ്മരിച്ച പാപ്പാ അവരെ എത്രയും വേഗം വിട്ടയയ്ക്കാനുള്ള മനസ്സ് ചുമതലപ്പെട്ടവരിൽ ഉളവാക്കുന്നതിനായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. തടവുകാർ പിഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പാപ്പാ വേദനയോടെ പരാമർശിച്ചു. തടിവിലാകുകയെന്നത് വളരെ മോശമായ അവസ്ഥയാണെന്നും അത് മനുഷ്യത്വത്തിനു നിരക്കുന്നതല്ലെന്നും പാപ്പാ പറഞ്ഞു. വ്യക്തിയുടെ ഔന്നത്യത്തെ ഹനിക്കുന്നതായ നിരവധി പീഢനങ്ങൾ അരങ്ങേറുന്നുണ്ടെന്നും പീഢിതർ അനേകരാണെന്നും പാപ്പാ അനുസ്മരിച്ചു. എല്ലാവരെയും കർത്താവ് സഹായിക്കുകയും അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെയെന്ന് പാപ്പാ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു.പാപ്പായുടെ ഈ പ്രാർത്ഥനയെ തുടർന്ന് ലത്തീൻഭാഷയിൽ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവേ എന്ന കർത്തൃപ്രാർത്ഥന ആലപിക്കപ്പെട്ടു. അതിനു ശേഷം, പാപ്പാ, എല്ലാവർക്കും തൻറെ അപ്പൊസ്തോലികാശീർവ്വാദം നല്കി.

വായനക്കാർക്ക് നന്ദി. സമകാലികസംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതലായി അറിയാൻ ഇവിടെ ക്ലിക് ചെയ്‌ത്‌ വത്തിക്കാൻ ന്യൂസ് വാർത്താക്കുറിപ്പിന്റെ സൗജന്യവരിക്കാരാകുക:

HIGHLIGHT
Notre-Dame de Paris renaît de ses cendres

da jogos de bingoCharles de Pechpeyrou – L’Osservatore Romano

da stake: Plus belle, mais surtout plus accueillante pour les catholiques qui viennent y prier et pour tout visiteur en quête de sens et peut-être de Dieu: voilà comment sera la cathédrale Notre-Dame de Paris à sa réouverture en décembre, alors que le gros des travaux de restauration de l’édifice -en grande partie dévasté par les flammes dans la nuit de ce terrible 15 avril 2019- s’achèvera dans les prochains mois. C’est ce qu’a expliqué Mgr Olivier Ribadeau Dumas, recteur et archiprêtre de la cathédrale depuis 2022, au quotidien, L’Osservatore Romano. La renaissance de l’église mère de Paris est un signe d’espérance pour les catholiques du diocèse et pour le monde entier, assure celui qui fut autrefois premier secrétaire général de la Conférence des évêques de France, puis recteur du sanctuaire de Lourdes.

Tout d’abord, une question personnelle, où étiez-vous lorsque l’incendie de Notre-Dame s’est déclaré?

Je pense que le 15 avril 2019 fait partie de ces dates importantes, comme les attentats du 11 septembre 2001 aux États-Unis, où chacun se souvient de l’endroit où il se trouvait et de ce qu’il faisait à ce moment-là. À l’époque, j’étais porte-parole et secrétaire général de la Conférence des évêques de France et j’étais dans mon bureau à Paris lorsque j’ai été alerté que la cathédrale brûlait. J’ai commencé à répondre aux interviews des journalistes qui appelaient du monde entier: radios, chaînes de télévision, etc. Je me suis rendu à la cathédrale, le 16 avril au matin, pour accueillir le ministre de l’Intérieur qui venait visiter les lieux, conduit par le commandant des pompiers, dont les hommes venaient de sauver Notre-Dame de la destruction. L’archevêque de Paris, quant à lui, était déjà sur place dans la nuit avec le président de la République.

En évidence

12/04/2024 À Paris, le choix des futurs vitraux de Notre-Dame s’affine Alors que la cathédrale Notre-Dame va rouvrir le 8 décembre prochain, six des sept chapelles latérales côté sud vont voir leurs vitraux originaux remplacés par des vitraux …

Où en est aujourd’hui la restauration de la cathédrale?

On se souvient qu’après l’incendie, très rapidement, en juillet 2019, une loi a été approuvée qui créait l’organisme public chargé de la restauration de la cathédrale, propriété de l’État. Cette entreprise a d’abord réalisé les travaux de mise en sécurité, qui ont duré environ dix-huit mois, puis la reconstruction. Aujourd’hui, nous arrivons à la phase finale de ces travaux. Depuis quelque temps, la flèche est réapparue dans le ciel, et nous recouvrons la charpente en bois de la nef, du transept et du chœur, qui a été entièrement reconstruite. Par ailleurs, l’intérieur de l’église a retrouvé un aspect extraordinaire après le nettoyage des pierres et des vitraux, et la restauration des peintures. On redécouvre des dimensions que l’on ne percevait plus autrefois: le sens de l’élévation de la cathédrale gothique, mais aussi la largeur de l’édifice. Les chapelles, qui étaient désormais toutes noires, sont mises en valeur, la pierre blonde de la cathédrale donne une atmosphère chaleureuse. Récemment, des kilomètres de câbles nécessaires à l’alimentation électrique ont été installés.

De son côté, le diocèse de Paris a pris en charge l’ensemble de l’aménagement intérieur, dont il a la responsabilité.

Il s’agit d’un projet à plusieurs facettes. Il a d’abord fallu choisir le mobilier sacré, à savoir le baptistère à l’entrée de la cathédrale, l’autel à la croisée du transept, le tabernacle sur l’autel Viollet-le-Duc, au fond de l’église, la cathèdre côté nord et l’ambon au pied de la statue de la Vierge, côté sud, qui a miraculeusement échappé aux flammes la nuit de l’incendie. Ce mobilier, fabriqué dans un atelier délocalisé dans le sud de la France, sera bientôt livré. D’autre part, les chaises, dont la création a été confiée par un comité artistique ad hoc, à la designer française Ionna Vautrin, sont produites dans un atelier des Landes, dans le sud-ouest du pays, à raison de 150 pièces par mois. Elles seront prêtes pour la réouverture de la cathédrale. Le troisième projet interne concerne le réaménagement des chapelles du déambulatoire et du chœur: il s’agit de créer un «chemin de pèlerinage» pour permettre aux 15 millions de visiteurs annuels que nous attendons de la réouverture (ils étaient 11 millions en moyenne avant l’incendie), de vivre une véritable rencontre à l’intérieur de la cathédrale.

En évidence

15/04/2024 Cinq ans de l’incendie, le réveil spirituel de Notre-Dame Le 15 avril 2019, la cathédrale Notre-Dame de Paris s’embrasait sous les yeux stupéfaits des parisiens et des caméras du monde entier. Cinq ans après, la réouverture se profile à …

N’utilisez-vous pas le terme «touriste» à dessein?

Je préfère parler de visiteurs plutôt que de touristes, car les visiteurs font bien une visite, une rencontre possible avec le Christ, qui peut être stimulée par le témoignage de foi des croyants qui prieront à l’intérieur de la cathédrale, notamment grâce aux messes qui seront toutes célébrées à l’autel principal, donc au milieu des visiteurs. Cette rencontre avec Dieu se vit aussi à travers l’art présent partout dans l’édifice, car la beauté nous parle de Dieu. C’est pourquoi le réaménagement des chapelles est fondamental pour permettre aux visiteurs de comprendre la cohérence de notre proposition, qui consiste en l’itinéraire que j’ai mentionné précédemment: en partant du côté nord de la cathédrale -qui parle de la naissance et de la vie publique de Jésus- jusqu’au côté sud, le long de la Seine, qui raconte la résurrection du Christ. Entre ces deux espaces, symbolisant l’étape intermédiaire que représente la Passion du Christ, nous installerons un reliquaire monumental contenant la couronne d’épines. Avec les bénévoles, le clergé, les aumôniers, les trente confesseurs, nous voulons faire de cette église un lieu de foi, d’expression liturgique, de célébration, de prière. Nous voulons encourager la piété populaire, la dimension personnelle et communautaire de la prière.

La réouverture officielle aura lieu le 8 décembre, à l’occasion de la solennité de l’Immaculée Conception de la Bienheureuse Vierge Marie. Quelles sont les célébrations prévues?

Le 7 décembre au soir, l’ouverture solennelle des portes de Notre-Dame aura lieu en présence des autorités, suivie de la bénédiction de l’orgue (qui a été entièrement démonté puis remonté), du Te Deum et du Magnificat. Le 8 décembre au matin, deuxième dimanche de l’Avent, aura lieu la consécration du nouvel autel, suivie de la célébration de l’Eucharistie. Le 9 décembre, solennité de l’Immaculée Conception et dernier jour de ce triduum spécial, la messe sera célébrée en présence de nombreux évêques et prêtres de France et du monde entier. Nous espérons que les Parisiens pourront être présents dans la cathédrale, qui ne compte que 1500 places, et sur le parvis où un grand chapiteau sera dressé. Des écrans géants seront installés dans d’autres lieux de la capitale pour que les catholiques, mais aussi tous les habitants de Paris, puissent voir leur cathédrale, celle qui veille sur la ville. Les jours suivants, jusqu’au 15 décembre, des messes solennelles seront célébrées le matin pour les associations caritatives, pour les pauvres, pour les communautés religieuses, pour les jeunes, pour les donateurs, pour les soignants, etc. Enfin, dans les mois qui suivront, Notre-Dame accueillera les pèlerins de la région parisienne d’abord, puis de toute la France.

Le parvis de la cathédrale Notre-Dame de Paris. Que représentent ces travaux et la réouverture de Notre-Dame pour l’Église catholique en France?

Alors que nous vivons dans un monde fracturé, de tensions, de désespoir, la réouverture de Notre-Dame est un formidable signe d’espérance: ce qui semblait mort est toujours debout, grâce à la solidarité de tous ceux qui l’ont rendu possible. C’est le signe même que la fraternité a un sens et que lorsque nous unissons nos forces, nous sommes capables de faire quelque chose de grand et de beau, alors qu’il y a cinq ans, nous ne savions même pas si nous serions capables d’accomplir un tel exploit. C’est un signe d’espoir non seulement pour les catholiques de Paris, mais pour le monde entier, à la hauteur de l’émotion que l’incendie de la cathédrale avait suscitée il y a cinq ans, y compris à l’étranger. Ensuite, la réouverture de cette cathédrale est l’occasion d’un réveil spirituel: il ne s’agit pas de la reconstruction d’un musée mais d’une église, appelée à être au cœur de la ville le signe de la présence de Dieu et du culte rendu à Dieu.

Toutes les personnes qui ont travaillé ici étaient pleinement conscientes qu’elles n’étaient pas dans un bâtiment ordinaire, mais dans un lieu chargé d’histoire, de force spirituelle et évangélique. C’est pourquoi nous voulons que les célébrations liturgiques soient belles, sobres, compréhensibles et que Notre-Dame soit un témoignage de foi pour tous ceux qui y entrent. C’est aussi l’occasion de renouer avec ce qui est un peu l’âme de la France: depuis sa construction, en effet, la cathédrale a toujours été présente lors des événements de notre pays, qu’ils soient heureux ou malheureux.

En évidence

03/02/2024 L’Église de Paris dévoile le calendrier de la réouverture de Notre-Dame À dix mois de la réouverture du chef d’œuvre gothique de la capitale française, le 8 décembre prochain, Mgr Laurent Ulrich a présenté le calendrier accompagnant ce grand événement. …

Le tragique incendie et la renaissance de Notre-Dame ont-ils accru sa notoriété?

Avant l’incendie, on ne se rendait sans doute pas compte à quel point le monde entier était lié à Notre-Dame. Peu après, l’universitaire français Adrien Goetz a parlé de «Notre-Dame de l’Humanité». Cela s’explique par le fait que cette église n’appartient à personne, ni aux catholiques ni aux Français, mais représente une partie du bien commun de l’humanité où, sous la protection de la Vierge immaculée, chacun peut trouver refuge. J’espère que dans les décennies à venir, de nombreuses personnes rencontreront le Christ à l’intérieur de l’église, suivant les traces de l’écrivain et poète français Paul Claudel qui, en entrant dans la cathédrale Notre-Dame lors de la messe de Noël le 25 décembre 1886, a cru en un instant.

Merci d’avoir lu cet article. Si vous souhaitez rester informé, inscrivez-vous à la lettre d’information en cliquant ici

HIGHLIGHT
מועצת הקרדינלים פתחה את פגישותיה לחודש אפריל בוותיקן

da SLOTSמאת חדשות הוותיקן

da brapub: הצהרה מלשכת העיתונות של הכס הקדוש הודיעה כי מועצת הקרדינלים, המוכרת בשם C9, ערכה את הפגישה הראשונה של חודש אפריל בנוכחות האפיפיור פרנציסקוס.

הפגישה בפברואר

המפגש האחרון התקיים בין ה-5 ל-7 בפברואר 2024, ובהשתתפו שלוש נשים שדנו בנושא תפקידן של נשים בכנסייה. הנשים שהשתתפו היו: הנזירה לינדה פוקר, נזירה סלסיאנית ומרצה לתחום הכריסטולוגיה ומריאולוגיה במכון האפיפיורי למדעי החינוך "Auxilium" ברומא; ג’וליבה די ברנדינו, חברה מסורה במסדר הבתולות (Ordo Virginum) של דיוקסיית ורונה, מורה ואחראית על קורסים ותרגילים רוחניים; ג’ו ביילי וולס, בישופית בכנסיית אנגליה וסגנית המזכיר הכללי של הקהילה האנגליקנית. מפגשי פברואר של הקרדינלים עם האפיפיור ומזכיר המועצה התמקדו גם בתהליכים הסינודליים המתקיימים בכנסייה ובנושא הפצת הבשורה, עם תרומות מהקרדינל לואיס אנטוניו טאגל והארכיבישוף רינו פיסיקלה, סגן ראש המשרד להפצת הבשורה.

ה-"C9 החדש"

בעקבות חידוש המועצה על ידי האפיפיור ב-7 במרץ 2023, חברי המועצה מורכבים, מהקרדינלים פייטרו פארולין, מזכיר המדינה; פרננדו ורז אלזגה, נשיא הוועדה האפיפיורית למדינת הוותיקן ומחוז הוותיקן; פרידולין אמבגו בסונגו, הארכיבישוף של קינשאסה; אוסוולד גרסיאס, הארכיבישוף של מומבאי; שון פטריק אומאלי, הארכיבישוף של בוסטון; חואן חוסה אומלה אומלה, הארכיבישוף של ברצלונה; ז’ראלד לקרואה, הארכיבישוף של קוויבק; ז’אן-קלוד הולריך, הארכיבישוף של לוקסמבורג; סרג’יו דה רושה, הארכיבישוף של סאו סלבדור דה באיה. מזכיר הוועדה הוא מונסיניור מרקו מלינו, הבישוף הטיטולרי של קרסימה. הפגישה הראשונה של ה-C9 החדש נערכה ב-24 באפריל בשנה שעברה.

הקמת מועצת הקרדינלים

האפיפיור פרנציסקוס הקים את המועצה באמצעות כירוגרף ב-28 בספטמבר 2013, כדי לסייע לו בניהול הכנסייה העולמית ולבחון פרויקט לתיקון הקוריה הרומאית. משימה זו הבשילה עם פרסום החוקה האפוסטולית החדשה "Praedicate Evangelium" ב-19 במרץ 2022. הפגישה הראשונה של ה-C9 התקיימה ב-1 באוקטובר 2013.

HIGHLIGHT
“오늘날 쓸모없는 메시지가 너무 많으니 가장 아름다운 소식인 예수님과의 만남을 서로 나눕시다”

da blaze jogos: 사랑하는 형제자매 여러분, 안녕하세요!

da SLOTS: 오늘 복음은 우리를 부활절 저녁으로 이끕니다. 두 제자가 엠마오에서 돌아와 예수님과 만났던 일을 이야기할 때 사도들은 다락방에 모여있었습니다. 그들이 체험한 기쁨을 표현하는 동안, 부활하신 주님께서 다락방에 모여 있는 모두에게 나타나십니다. ‘제자들이 예수님과의 만남에 대한 이야기를 나누고 있을 때’ 예수님께서 오십니다. 이를 통해 나눔이 좋은 것, 신앙 나눔이 중요하다는 걸 알 수 있습니다. 이 이야기는 부활하신 예수님에 대한 신앙을 나누는 것이 얼마나 중요한지 되돌아보게 합니다.

우리는 매일 수많은 메시지에 시달립니다. 피상적이고 쓸모없는 메시지도 많고, 무분별한 호기심을 자극하는 메시지, 가십거리나 악의에서 비롯된 악성 메시지도 있습니다. 목적이 없는 뉴스는 오히려 해를 끼칩니다. 그러나 긍정적이고 건설적인 뉴스, 좋은 소식도 있습니다. 좋은 소식을 듣는 게 얼마나 좋은지, 그럴 때 우리가 얼마나 한결 더 나아지는지 우리 모두 잘 알고 있습니다. 그리고 좋든 싫든 우리 삶에 영향을 준 현실을 공유하여 다른 이들을 돕는 것도 바람직합니다.

그런데 우리가 종종 말하기 어려워하는 것이 하나 있습니다. 무엇에 대해 말하는 데 어려워하느냐고요? 우리가 말해야 할 가장 아름다운 것, 바로 ‘예수님과의 만남’입니다. 우리 모두는 주님을 만났지만 이에 대해 말하는 데 어려움을 겪습니다. 우리 각자는 주님께서 우리에게 어떤 감동을 주셨는지, 다른 사람들에게 강사가 되어 설교하는 방식이 아니라 주님께서 살아 계시고 가까이 계시다는 것을 느꼈던 특별한 순간, 주님께서 우리 마음에 기쁨을 타오르게 하시거나 눈물을 닦아주신 순간, 신뢰와 위로, 힘과 열정, 용서와 애틋한 사랑을 전해주신 순간을 나누면서 이에 대해 많은 것을 말할 수 있습니다. 우리 모두가 예수님과의 이러한 만남의 순간을 나누고 전해야 합니다. 가족, 공동체, 친구들에게 나누고 전하는 게 중요합니다. 인생에서 우리를 이끌어준 좋은 영감, 앞으로 나아가는 데 많은 도움이 되는 좋은 생각과 감정, 신앙생활을 제대로 이해하고 더욱 성장시키기 위한 노력과 수고, 심지어는 회개하고 우리의 발걸음을 되돌리기 위해 기울인 노력에 대해서도 이야기하는 것이 좋은 것처럼 말입니다. 이렇게 하면 예수님께서는 부활절 저녁 엠마오의 제자들을 놀라게 하셨던 것처럼 우리를 놀라게 하시고 우리의 만남과 우리의 상황을 더 아름답게 만들어 주실 것입니다.

그렇다면 이제 우리 삶의 놀라운 순간, 예수님과의 결정적인 만남을 떠올려 봅시다. 누구나 주님과의 만남을 체험한 적이 있을 것입니다. 잠시 침묵하며 생각해 봅시다. 나는 언제 주님을 만났나? 주님은 언제 나에게 가까이 다가오셨나? 침묵 중에 생각해 봅시다. 그리고 나는 주님께 영광을 돌리기 위해 주님과의 만남을 다른 사람들과 나누었는가? 또한 다른 사람들이 예수님과의 만남에 대해 말할 때 나는 귀를 기울였는가?

우리 공동체가 신앙 나눔을 통해 주님을 만나고, 그러한 주님과의 만남의 장소가 점점 더 많아지도록 성모님께서 저희를 도우시길 빕니다.

번역 이창욱

무단 전재 및 재배포 금지

(인용시에는 출처를 밝혀주시고, 임의 편집/변형하지 마십시오)

HIGHLIGHT
Папата за покойния кардинал Саенц: посвети живота си на Църквата

da juntosbet: Ватикан нюз

da jogowin: Пастир, който „със своята отдаденост и труд поднесе живота си за доброто на Църквата“. С тези думи папата си спомня кардинал Педро Рубиано Саенс, който почина преди два дни в Богота на 91 години. В телеграма, изпратена до настоящия архиепископ на колумбийската столица, монсеньор Луис Хосе Руеда Апарисио, Франциск поверява душата на кардинала на застъпничеството на Дева Мария от Чикинкира и благославя местната църква „като знак на вяра и надежда във възкръсналия Христос“.

Колумбийският кардинал Педро Рубиано Саенс, почетен митрополит архиепископ на Богота е роден в Картаго, Колумбия, на 13 септември 1932 г.

Учи богословие в Канада, по-късно специализира Катехизис и Социална доктрина в Съединените щати и Чили и е ръкоположен за свещеник през 1956 г.

След като работи повече от 15 години в архиепископията на Кали, той е избран за епископ на Кукута от Павел VI през 1971 г.

На 26 март 1983 г. той е повишен в архиепископ-коадютор на Кали. От 1990 до 1991 г. е и апостолически администратор на архиепископията на Попаян.

През 1994 г. Йоан Павел II го издига до митрополит архиепископ на Богота и примас на Колумбия.

Той беше президент на Епископската конференция на Колумбия от 1990 до 1996 г. и от 2002 до 2005 г.

На консисторията през февруари 2001 г. папа Йоан Павел II го издига в кардиналски сан с титлата на църквата Преображение на нашия Господ Исус Христос. Това е същата консистория, в която тогавашният архиепископ на Буенос Айрес Хорхе Марио Берголио е издигнат в кардиналски сан.

От май 2003 г. до юли 2007 г. е президент на икономическия комитет на Celam.

През 2005 г. участва в конклава, който избира Бенедикт XVI.

Самият Бенедикт XVI прие оставката му поради достигната пределна възраст от ръководството на архиепископията на Богота на 8 юли 2010 г.

HIGHLIGHT
Ժուժկալութեան պարգեւը հաւասարակշռութիւնն է. Ֆրանչիսկոս Պապին խորհրդածութիւնը

Ունկնդրէ լուրը

da cartela de bingo em branco

da talon777Ռոպէր Աթթարեան – Վատիկան

Չորեքշաբթի, 17 ապրիլ 2024ի առաւօտեան Ֆրանչիսկոս Սրբազան Քահանայապետը Սուրբ Պետրոս հրապարակին վրայ գլխաւորեց Հրապարակային ընդհանուր ունկնդրութիւնը, որուն իրենց մասնակցութիւնը բերին հազարաւոր հաւատացեալներ։

Շարունակելով առաքինութիւններու մասին խորհրդածութիւնները Նորին Սրբութիւնը խօսեցաւ ժուժկալութեան առաքինութեան մասին, որ գլխաւոր առաքինութիւններու չորրորդ ու վերջինն է։

Ժուժկալութիւնը

«Անիկա միւս գլխաւոր առաքինութիւններուն հետ միասին որպէս նպատակ ունի երջանկութիւնը։ Կարողութիւնն է տիրապետելու մենք մեր անձին վրայ, արուեստն է, ըմբոստ կրքերու չի հպատակելու եւ սիրտին մէջ կարգ ու կանոն դնելու» ըսաւ Քահանայապետը ապա ակնարկեց Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ Քրիստոնէականին ուր կը նշուի որ «ժուժկալութիւնը այն բարոյական առաքինութիւնն է, որ կը չափաւորէ հաճոյքներուն հրապոյրը եւ հաւասարակշռութիւն կը հայթայթէ արարչութեան բարիքներուն գործածութեան մէջ։ Ան կ՛ապահովէ ինքնատիրացումը կամքին բնազդներուն վրայ եւ կը պահէ բաղձանքները պարկեշտութեան սահմաններէն ներս։ Ժուժկալ անձը իր զգացական ախորժակները կ՛ուղղէ դէպի բարին,կը պահէ առողջ խոհականութիւնը եւ չի հետեւիր սրտին կիրքերուն (1809)։

Արդար չափաւորութեան առաքինութիւն

«Ժուժկալութիւնը ուստի արդար չափաւորութեան առաքինութիւնն է։ Ժուժկալ անձը, որեւէ իրավիճակին մէջ կը գործէ իմաստութեամբ եւ դատողութեամբ։

Աշխարհի մը մէջ ուր շատ մարդիկ կը հպարտանան իրենց մտածածը ըսելով, ժուժկալ մարդը կը նախընտրէ մտածել այն բանի մասին, որ պիտի ըսէ: Ան ունայն խոստումներ չտար, այլ պարտաւորութիւններ կը ստանձնէ այնքանով, որքանով ինք կարող է զանոնք բաւարարել։ Նոյնիսկ հաճոյքներու դէպքի պարագային ժուժկալ մարդը խելամիտ կերպով կը գործէ» ըսաւ Սրբազան Պապը հարց տալով. «Քանի՞ անձեր, որոնք մոլեգնօրէն ցանկացած էին ամէն ինչ փորձել, կորսնցուցին ամէն ինչի համը» ու հաստատեց. «Աւելի լաւ է, ճիշտ չափանիշը փնտռել. օրինակ՝ լաւ գինին գնահատելու համար, աւելի լաւ է փոքր կումերով համտեսել զայն քան մէկ շունչով խմելը»։

«Ժուժկալ մարդը գիտէ լաւ կշռել ու չափել բառերը» շարունակեց Նորին Սրբութիւնը։ «Ան թոյլ չի տար, որ զայրոյթի պահը փճացնէ յարաբերութիւններն ու ընկերութիւնները, որոնք միայն դժուարութեամբ կը վերականգնուին։ Կայ խօսելու եւ կայ լռելու ժամանակ, եւ երկուքն ալ կը պահանջեն չափաւորութիւն»։

Ժուժկալութեան պարգեւը հաւասարակշռութիւնն է

«Եթէ​​ ժուժկալ մարդը գիտէ, թէ ինչպէս վերահսկել իր դիւրագրգռութեան վրայ, ասիկա չի նշանակեր, որ մենք զայն միշտ պիտի տեսնենք խաղաղ ու ժպտացող դէմքով» աւեցուց ապա Նորին Սրբութիւնը դիտել տալով` որ «Իրականութեան մէջ երբեմն պէտք է վրդովուիլ, բայց միշտ ճիշտ ձեւով։ Յանդիմանութեան խօսք մը երբեմն աւելի առողջարար է, քան թթուային ու զայրացած լռութիւնը»:

«Փաստօրէն, մեր աշխարհին մէջ ամէն ինչ կը մղէ դէպի ծայրայեղութիւն։ Մինչ ժուժկալութեան պարգեւը հաւասարակշռութիւնն է։ Ան կը համընկնի աւետարանական վերաբերմունքի հետ, ինչպիսիք են փոքրութիւնը, խոհեմութիւնը, թաքնութիւնը, հեզութիւնը: Ժուժկալ մարդը կը յարգէ եւ կը գնահատէ միւսները…անիկա զգայուն մարդ է, գիտէ նաեւ լալ։ Երբ պարտուի գիտէ դարձեալ ոտքի կանգնիլ ու երբ յաղթական է կարող է վերադառնալ իր սովորականն թաքուն կեանքին»։

Ժուժկալութեան հետ երջանկութիւնը ուրախութիւն է

«Ճիշտ չէ, որ ժուժկալութիւնը կը դարձնէ մոխրագոյն և անուրախ: Ընդհակառակը ան մեզ կը մղէ աւելի լաւ վայելելու կեանքին բարիքները. սեղանի շուրջ միասին ըլլալը. որոշակի բարեկամական յարաբերութիւններու քնքշութիւնը, վստահութիւնը իմաստուն մարդկանց հանդէպ, զարմանքը ստեղծագործութեան գեղեցկութեան համար»:

«Ժուժկալութեան հետ երջանկութիւնը ուրախութիւն է, որ կը ծաղկի սրտին մէջ անոր որ կը ճանչնայ և կը գնահատէ։ Աղօթենք Տիրոջ, որպէսզի մեզ պարգեւէ հասունութեան, տարիքի, զգացմունքային հասունութեան, սոցիալական հասունութեան պարգևը: Ժուժկալութեան պարգևը» ըսաւ Քահանայապետը աւարտելով խորհրդածութիւնը։

Շնորհակալութիւն յօդուածը ընթերցելուն համար։ Եթէ կը փափաքիս թարմ լուրեր ստանալ կը հրաւիրենք բաժանորդագրուիլ մեր լրաթերթին` սեղմելով այստեղ

HIGHLIGHT
Քահանայապետի Խորհրդական կարդինալներուն հերթական ժողովը. Պատերազմ, Սիւնհոդոս եւ կիներու դերը եկեղեցւոյ մէջ

Ունկնդրէ լուրը

da Copa Betano do BrasilՌոպէր Աթթարեան – Վատիկան

da SLOTS: Երեքշաբթի 16 ապրիլի երեկոյեան` Սուրբ Աթոռի Մամլոյ գրասենեակը հրատարակեց հաղորդագրութիւն մը` որուն մէջ կը նշուի թէ.

«15 եւ 16 ապրիլին Վատիկանի Տումուս Սանթա Մարթայի մէջ տեղի ունեցաւ Քահանայապետի խորհրդական Կարդինալներու Խորհուրդի հերթական ժողովը, որուն Քահանայապետին հետ միասին մասնակցեցան Խորհուրդի մաս կազմող կարդինալները եւ Խորհուրդի քարտուղարը»

15 ապրիլի նիստի ընթացքին շարունակուեցաւ Եկեղեցւոյ մէջ կիներու դերի մասին խորհրդածութիւնը, որուն իրենց սատարը բերին, Անարատ Յղութեան միսիոնարներու Միաբանութենէն` Քոյր Ռեճինա տա Քոսթա Փետրոն, որ խօսեցաւ պրազիլցի մի քանի կիներու փորձառութեան ու անոնց պատմութեան մասին, ապա փրոֆ. Սթելլա Մորրան` Գրիգորեան Համալսարանի դասատու որ քննարկեց մշակոյթներու դերը մոլորակի տարբեր վայրերուն մէջ կանանց դերի ճանաչման գործին մէջ:

16 ապրիլի նիստը սկիզբ առաւ Կարդինալ Մարիօ Կրեքի և Գերապ. Փիերօ Քոտայի Սիւնհոդոսի մասին զեկոյցով, եւ «Praedicate evangelium» Առաքելական Սահմանադրութեան իրագործման մասին խորհրդածութիւնէն յետոյ, աւարտեցաւ իւրաքանչիւր կարդինալի զեկոյցով` աշխարհի տարբեր շրջաններու սոցիալական, քաղաքական և եկեղեցական իրավիճակի մասին։

Նիստերու ընթացքին անդրադարձներ կատարուեցաւ – և տարբեր առիթներով աղօթքներ – նուիրուած պատերազմին և հակամարտութիւններուն, որոնք տեղի կ՛ունենան աշխարհի շատ մը վայրերուն մէջ, մասնաւորապէս Մերձաւոր Արևելքի և Ուքրանիայի մէջ:

Ծիրանաւորները, և անոնց հետ Քահանայապետը, մտահոգութիւն յայտնեցին տեղի ունեցածին համար եւ յոյս արտայայտեցին, որ աւելնան բանակցութիւններու և խաղաղութեան ուղիներու բացայայտման ուղղուած ջանքերը։ Խորհուրդին յաջորդ նիստը տեղի կ՛ունենայ 2024 թուականի Յունիսին։

Շնորհակալութիւն յօդուածը ընթերցելուն համար։ Եթէ կը փափաքիս թարմ լուրեր ստանալ կը հրաւիրենք բաժանորդագրուիլ մեր լրաթերթին` սեղմելով այստեղ